بیش از چند بار نامه دکتر سروش را خواندم و خواندم و باز هم خواندم ، چقدر نثر استاد ، استادانه و زیباست ، جدا از مسائل سیاسی و پیام بزرگی که در این نامه به خامنه ای داده شده ، احساس میکنم دوباره دارم نوشته ای از دکتر شریعتی میخوانم ، چه احساس خوبیست و از آن بهتر عذرخواهی استاد سروش از ملت ایران در این نامه بود .

این نامه با ادبیاتی فوق العاده زیبا و استفاده از ترکیبات به جا نوشته شده ، تیز هوشی و آینده نگری و تحلیل نسبتا بی نقصی نیز در این نامه مشاهده کردم و از همه مهمتر امیدی که به ملت با این نامه هوشیارانه تزریق و دوباره تزریق  شد . ما به تئورسین نیاز داریم و خواهیم داشت ، چه خوب که هنوز دکتر سروش با ماست . ای کاش بیشتر از این ها خود را درگیر این ملت و انقلاب سبز کند .

نامه دکتر سروش به خامنه ای را  در ادامه مطلب میتوانید مشاهده کنید . ضمنا از سایت دکتر سروش هم دیدن کنید بسیار جالب و مفید خواهد بود.

هر ترانه اش يه فرار از حصار بسته ي دام !
آخرين پك به سيگار ،‌واسه محكوم به اعدام 
گرمي بازار بشكن ، اسمش و از يادمون برد!
تيتر روزنامه همين بود : آخرين آوازه خوان مرد!

• الو سلام علیکم !
•  فرهاد خان سلام از من ، حال شما چطوره ؟
• والا تعریفی نداره
•  چی هست ، خدا بد نده !
• فعلا که داده ..... (از آخرین مصاحبه های فرهاد قبل از مرگ)

 مدت هاست دارم فکر میکنم چه چیزی در وجود فرهاد بوده و یا هست و یا احتمالا خواهد بود که در میان هم قطارانش متفاوت و خلاصه موسیقی دلپذیر و خاص ایران شده است ! ؟ بارها  متن ترانه های فرهاد رو با دقت خواندم  چندین بار به صورت نامنظم و اتفاقی آهنگ های فارسی و انگلیسی را گوش دادم ،  عکس های فرهاد رو هم بیش از چندین بار نگاه کردم  اما از میان همه ی تفاوت های فرهاد با هم قطارانش یک چیز را به وضوح دیدم ، او دردی را حس می کرد و آن را میخواند و نمیخواند که خوانده باشد ، بلکه میخواند تا شنونده به گوشش برسد  و البته باز هم فقط هدف شنیده شدن نبود بلکه خوب شنیدن و فهمیدن و باری از دوش او  به سبب رسالتی که دارد برداشته شود اما احساس میکنم که نشد ، ...

این روزها به شدت به دنبال قسمت هایی از آهنگها فرهاد هستم  که با صلابت تمام خونده  ...  و هرچه گوشم میدم ، سیر نمیشم ! مث اونجایی که میگه والا پیام دار .. محمد  ...

این روزها بیش از پیش دل نگران فرهادم انگار او از پاریس به مریخ رفته و حالا زنده و سر حال، زلفی با فضایی ها گره زده و از بی مهری و نامهربانی یک عده زورگو میخواند ... فرهاد جان و یا مرد تنها و یا آوازه خوان ، این روزها دل تیکه تیکه شده این ملت که بهت نامهربونی کردند بیشتر از پیشتر ها بهت نیاز داره تا بخونی از جمعه سیاه  تا بگی خسته ام ... یا شایدم بخوای برامون بخونی :                      آخرش يه شب  ، ماه مياد بيرون، از سر اون کوه ،بالای دره ، روی اين ميدون  ُ رد می‌شه خندون يه شب ماه مياد

آی یارم بیا ..دلدارم بیا ...دل میل تو داره

نمایی از کلیپ یارم بیا

از قدیم الایام هم به نامجو علاقه داشتم هم کیوسک ، وقتی به آهنگ های کیوسک گوشم میدادم فکر میکردم نامجو میتونه با کیوسک همکاری داشته باشه اما هیچ وقت فکر نمیکردم واقعا این اتفاق روزی بیفته و چقدر از آهنگ یارم بیا لذت بردیم اما اتفاق بهتری افتاده و کلیپ یارم بیا هم ساخته شد.

نمایی دیگر از کلیپ یارم بیا

هرچقدر از این کلیپ یارم بیا تعریف کنم کم گفتم از اون کلیپ های خاص و عجیب غریب که فقط به تیپ و موسیقی کیوسک و نامجو میخوره واقعا الان از لذت کیفورم ! بهتره شما هم کیفور بشید .. زیباست !

دانلود کلیپ یارم بیا

ضمنا اگر به سایت کیوسک سر بزنید ، میبینید که کیوسکی ها توسط هیئت داوارانی که شامل نیک آهنگ کوثر هم میشود بهترین کلیپ آلبوم باغ وحش جهانی را انتخاب کردند که کلیپ یارم بیا به خاطر بهترین تدوین انتخاب شده ، مصطفی هروی سازنده این کلیپ بوده ...

موضوع اصلی این تقکرات عجیب غریب من این بود که مجموع مسافتی که آزادی خواهان و مبارزان سیاسی در تظاهرات طی کردند و یا برای انجام برنامه های سیاسی پیاده روی کردند چقدر است ؟ و آیا ارزش داشته و اعتقادی بوده است ؟ مدت هاست به این نتیجه رسیدم از ابتدای تاریخ و از همان ابتدای شکل گیری سرزمینی به نام پارس همیشه آزادی خواهانی در حال مبارزه بودند و همیشه یک شخصیت منفی و یا دیکتاتوری بر سرکار بوده البته استثناها هم همیشه در تاریخ بودند . حالا مقدار مسافت طی شده برای رسیدن به آزادی توسط مردم و سران مبارزه در این هزار سال را جمع بزنید ، تعداد کشته ها و زخمی ها و تعداد ساعت هایی که آزدی خواهان در زندان بودند ...

اگر همه این ها را بتوانید جمع بزنید که فکر نمیکنم اینقدر قدرت داشته باشد ( اگر میتونید بگید شاید شما هیرو باشید) آن وقت می فهمید این همه تلاش و کشته و زخمی و از دست دادن ها بعد از این همه سال دوباره به نقطه زیر صفر رسیدیم ، دوباره نظام دیکتاتوری و دوباره جنبش آزادی خواهی ، دوباره تکرار و تکرار ، آیا باز هم باید هزینه بدیم ؟ ما مردم بیچاره

پی نوشت : این پست من سیاسی نبود ! بود ؟

پی نوشت ۲ : پارسا باعث شد این پست رو بزنم ، چون بهم گفت وبلاگش رو یه سر و سامونی بدم ! منم هوس کردم بعد ازمدتها بنویسم ...